Masz drugie imię?

Dawniej wierzono, że człowiek może przyjść na świat z dwiema duszami. Więc w przypadku ochrzczenia tylko jednej, druga pozostawałaby w siłach „złego” i po śmierci mogłaby doprowadzić zmarłego do przemiany w upiora (na Kaszubach zwanego wieszczi lub òpi). Istniały co prawda pewne znaki, które mogły wskazywać na to, że niemowlę może w przyszłości stać się upiorem – urodzenie dziecka w czepku lub ze zrośniętymi brwiami było poważnym powodem do obaw. Oskar Kolberg pisze, że aby uprzedzić działanie czarodziejskiej siły, należy czapkę [czepek] tę spalić i dać dziecięciu popiół do napoju do wypicia. Co więcej dodaje jednak, że za życia swego wieszczy i wieszcza (…) niczym się od innych ludzi nie odróżniają, inni jednak przypisują im własności czarodziejów i wiedźm, ale główna wieszczego cecha wyraża się dopiero po jego śmierci.

Nic zatem dziwnego, że dla bezpieczeństwa lepiej było od razu ochrzcić dwie dusze dziecka i, oddając w bożą opiekę, ochronić je w ten sposób przed potencjalnym zagrożeniem.