Czy zabierać brzozowe gałązki po Bożym Ciele?

W Polsce Boże Ciało obchodzi się od 1320 roku. Istotnym elementem tego ważnego święta są barwne procesje, które zachowały się w tradycji do dzisiaj. Wierni, z kapłanem niosącym Najświętszy Sakrament, wychodzą z kościoła i przechodzą ulicami miast i wsi. Zatrzymują się przy czterech ukwieconych ołtarzach, gdzie następuje odczytanie Ewangelii i błogosławieństwo. (Dawniej przy ołtarzach odgrywano także sceny biblijne).

Tradycyjnie kwiatom i gałązkom zerwanym z owych ołtarzy przypisywano właściwości magiczne i ochronne. Dlatego wierni po zakończonej precesji zrywali gałązki i zabierali je do domów, gdzie zatknięte za święty obraz miały chronić przed nieszczęściem, pożarem i piorunami. Zwyczaj ten jest ciągle żywy w wielu regionach kraju. Niegdyś tego dnia święcono również małe wianuszki, które przez całą oktawę Bożego Ciała wisiały w kościele, a następnie były zabierane przez gospodarzy. Zioła, których używano do ich zaplecenia wykorzystywano przez cały rok jako lekarstwa na wszelakie choroby.

Najbardziej barwne i okazałe precesje organizowane są w Łowiczu, gdzie uczestnicy zakładają bogato zdobione stroje ludowe. W latach 30. ubiegłego wieku procesja Bożego Ciała w Łowiczu zyskała międzynarodową sławę dzięki publikacji na łamach czasopisma „National Geographic”. Równie barwne procesje eucharystyczne możemy zaobserwować m.in. w Lipinach na Śląsku, gdzie tłum wiernych ubranych w stroje ludowe kontrastuje z ceglanymi budynkami familoków.

Niewątpliwie tradycja organizowania procesji eucharystycznych w Boże Ciało jest fenomenem, który przetrwał ponad 700 lat mimo zawirowań politycznych i historycznych.

Na zdjęciach procesja Bożego Ciała w Lipinach 2026.